lunes, 24 de abril de 2017

Zouke, Anagnostikon: 29. ῾Ερμῆς


῾Ερμῆς ἐν σπαργάνοις (σπάργανον: lat. fascia, qua infans involvitur) ἔτι ὢν εἰς Πιερίαν παραγίγνεται κλέψων τὰς βοσκούσας (< βόσκω) ἐνταῦθα βοῦς τοῦ Ἀπόλλωνος. Κομίσας δ’ αὐτὰς εἰς τὴν πόρρω εὑρισκομένην Πύλον ἐν σπηλαίῳ (cfr. ‘espeleología’) ἀπέκρυψεν. ᾽Εκεῖθεν (: ἀπ’ ἐκείνου τοῦ τόπου) εἰς Κυλλήνην ᾤχετο (< οἴχομαι), ἔνθα εὑρίσκει πρὸ ἄντρου (ἄντρον: σπήλαιον) χελώνην νεμομένην (< νέμω: βόσκω). ᾽Εθέλων δὲ κατασκευάσαι λύραν ἐκ τοῦ περιβάλλοντος τὴν χελώνην κύτους (: caparazón’) ἐφόνευσε αὐτήν.

Ἀπόλλων δ’ εἰς Κυλλήνην ἔρχεται καὶ τοὺς ἐνταῦθα διαμένοντας ἀνακρίνων (: ἐρωτῶν) πυνθάνεται (: αἰτεῖ), εἰ τὸν κλέψαντα τὰς βοῦς γιγνώσκουσιν, ἐπαγγελλόμενος (: ὑπισχνούμενος) τῷ μηνύσοντι (μηνύω τινά:
‘indicar’, ‘revelar’; ‘acusar’) τὰς βοῦς χάριν ἕξειν. Οὗτοι δὲ λέγουσιν ὡς οὐκ ἐγίγνωσκον τὸν ἡρπακότα (< ἁρπάζω) ταύτας. Ἀπόλλων δὲ μανθάνει τὸν κεκλοφότα ἐκ τῆς μαντικῆς. Εὐθὺς δὲ πρὸς τὴν Μαῖαν μητέρα οὖσαν τοῦ ῾Ερμοῦ παραγίγνεται καὶ τὸν παῖδα μηνύει. ῾Η δὲ δεικνύει τοῦτον ἐν σπαργάνοις ὄντα.

Ἀπόλλων δ’ ὅμως οὐ πιστεύσας τῇ μητρὶ ἐκόμισε τὸν παῖδα εἰς τοὺς θεούς. ᾽Επεὶ δὲ οἱ θεοὶ ἐκέλευσαν
[αὐτὸν], ἔλεγε τῷ ὄντι κεκλοφέναι τὰς βοῦς καὶ κεκρυφέναι ταύτας ἐν σπηλαίῳ. ῎Ερχεται οὖν Ἀπόλλων εἰς Κυλλήνην καὶ εὑρίσκει τὰς βοῦς. Ἀκούσας δὲ ἐνταῦθα τῆς λύρας χαρίζεται (: δωρεὰν δίδωσιν) αὐτῷ τὰς βοῦς καὶ διδάσκει [αὐτὸν] τὴν μαντικήν. Ζεὺς δὲ τὸν ῾Ερμῆν κήρυκα τῶν ὑποχθονίων (: οἱ κάτω) θεῶν ἀναγορεύει.

Resultado de imagen de hermes y la lira

domingo, 16 de abril de 2017

Zouke, Anagnostikon: 28. Διογένης καὶ δοῦλος

῎Επηλύς (: ξένος) ποτε πένης (↔ πλούσιος, ἀφνειός) εἰς Ἀθήνας γίγνεται καὶ δοῦλος τῷ φιλοσόφῳ Διογένει προσέρχεται. Τῷ δὲ χρόνῳ ἀποφαίνεται βλὰξ (: μαλακός) καὶ ἅρπαξ ἅμα. Τοῦτον οὖν Διογένης διὰ τὸ βλᾶκα καὶ ἅρπαγα εἶναι δὶς (2x) καὶ τρὶς (3x) τῆς ἠμέρας ἔδερε (< δέρω)· τὸ γὰρ ἦθος ὅμοιος τετράποσι θηρίοις ἦν. ῾Ο δὲ δοῦλος ἄπ-ελπις ἐκ τούτου ἦν (: ἀπελπίζω) καὶ κρύφα (: λάθρᾳ, ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἐν τῷ κρυπτῷ) ἐκ τοῦ οἴκου φεύγει.

Imagen relacionada

 Διογένης δ’ ὅμως τὸν φυγάδα (φυγάς: lat. profugus) οὐ διώκει (διώκω: καταγγέλλω εἰς τὸ δικαστήριον, ἄγω ἐπὶ τοὺς δικαστάς) «αἰσχρὸν γάρ», ἔλεγε, «τὸν μὲν δοῦλον ἄνευ τοῦ Διογένους ὑπομένειν (lat. sustinere) διάγειν (διάγω· τὸν βίον διάγω, ζῶ), Διογένη δ’ ἄνευ τοῦ δούλου οὔ».

lunes, 10 de abril de 2017

Zouke, Anagnostikon: 27. Γέρων ἐν ᾽Ολυμπίᾳ.


῾Η ᾽Ολυμπία τὸ πάλαι τόπος ἱερὸς ἦν. Ἅπας δ’ ὁ χῶρος οὗτος ὑλήεις (<ὕλη· ὅπου πολλὰ δένδρα ὁμοῦ, ἐνταῦθα ὕλη) καὶ ἄξιος θέας (< θεάομαι) ἦν καὶ παντοδαπῶν ἀνθέων ἔγεμε (: πλήρης ἦν). Ποταμοὶ δὲ δινήεντες (δινήεις: 'turbulento') καὶ ἰχθυόεντες τοῦτον διέτεμνον. ᾽Ενταῦθα ἱερὸν αἰγλῆεν (: λαμπρὸν τε καὶ ὀνομαστόν) τοῦ Διὸς ἐν τῷ ἄλσει (ἄλσος τὸ: lat. saltus) ἦν καὶ χωρίον ὅμοιον θεάτρῳ, ὃ στάδιον ὠνομάζετο. 
Imagen relacionada
῾Η ᾽Ολυμπία

᾽Ενταῦθα τὰ ᾽Ολύμπια κατὰ πᾶν τέταρτον ἔτος ἐγίγνετο. ᾽Εκ πασῶν τότε τῶν ῾Ελληνικῶν πόλεων θεωροὶ εἰς ᾽Ολυμπίαν ἔσπευδον. Τούτοις πᾶσι ξένια (: φιλοξενία) ὑπὸ τῶν ῾Ελλήνων παρεσκευάζετο.

᾽Ενταῦθά ποτε γέρων θεωρὸς ἔρχεται καὶ ἕδραν οὐχ ηὕρισκεν· ὑπὸ πάντων δ’ ὑβρίζετο (ὑβρίζω: ‘ultrajar’) καὶ οὐδεὶς ἑκὼν (: βουλόμενος) προσέφερεν αὐτῷ ἕδραν. ᾽Επεὶ δὲ πρὸς Λακεδαιμονίους ἔρχεται, πάντες οἱ ἄνδρες σπεύδουσιν εἴκειν (: ὑποχωρεῖν: ‘ceder el asiento’) αὐτῷ καὶ προσέφερον ἕδρα.

Imagen relacionada
αἱ ἕδραι τοῦ σταδίου

 Αἰσχρὸν γὰρ πᾶσιν ἐδόκει (: ἐφαίνετο) γέροντας περι-παίζειν. ῾Ως δὲ τοῦτο οἱ ἄλλοι ῞Ελληνες αἰσθάνονται, πάντες ἐκ τῶν ἑδρῶν ἀνεγείρονται καὶ δοκιμάζουσι τὸ ἦθος (: διαγωγή: lat. ratio vitae) τῶν Σπαρτιατῶν. ῾Ο δὲ γέρων λέγει· « Οἴμοι, πάντες μὲν οἱ ῞Ελληνες γιγνώσκουσι τὰ καλά, ἑκόντες δὲ μόνοι οἱ Λακεδαιμόνιοι πράττουσι ». 

lunes, 3 de abril de 2017

Zouke, Anagnostikon: 26. ῾Η χώρα τῶν Ἰνδῶν


῾Η χώρα τῶν ᾽Ινδῶν ποταμοὺς ερεῖς (εὐρύς (= πλατύς) ↔ στενός) καὶ βαθεῖς ἔχει. Οὗτοι τὰς πηγὰς ἐν τοῖς ὄρεσιν ἔχουσιν, ἔνθα τὸ ἔδαφος τραχύ (τραχύς ↔ λειός) ἐστι. ᾽Ενταῦθα τὸ μὲν πλάτος τρί-πηχύ (πῆχυς = 41,8 cm) ἐστι, δι-πήχεις δὲ σχεδόν εἰσι τὸ βάθος. Προϊόντες δ’ ερεῖς γίγνονται καὶ ταχεῖς (ταχύς ↔ βραδύς) διὰ τῆς πεδιάδος φέρονται. 
Resultado de imagen
ὁ Ἰνδός

Γέμουσι δ’ ἡδέων ἰχθύων, οὓς οἱ ἁλιεῖς ἐν βραχεῖ (βραχύς ↔ μακρός) χρόνῳ ἁλιεύουσι· τὰ ᾠὰ δὲ τῶν ἰχθύων ἡδέα ἐστί. Χειμῶνος οἱ ποταμοὶ τοῖς γλυκέσιν (γλυκύς ↔ πικρός) ὕδασι καλύπτουσι τὰ εὐρέα πεδία καὶ παχεῖαν (παχύς: fig. rico, fértil ↔ λεπτός) τὴν γῆν κατασκευάζουσι· φύονται δὲ ἄμπελοι εὐβότρυες (: ἔχων καλὰς σταφυλάς). ᾽Εκ δὲ τῶν ἐτησίων (οἱ ἐτησίαι ἄνεμοι) βρέχεται (cfr βρέχει = ὕει : lat. pluit) ἡ ᾽Ινδικὴ θερινοῖς (θερινός ↔ χειμερινός) ὄμβροις καὶ καρποὺς ἡδεῖς καὶ ἀφθόνους φέρει. Τρέφει δ’ ἡ χώρα καὶ πλῆθος βοῶν καὶ προβάτων, ἃ παχείας τὰς οὐρὰς ἔχει.

lunes, 27 de marzo de 2017

Zouke, Anagnostikon: 25. Ἀγησίλαος ἐν Αὐλίδι Βοιωτίας

᾽Επεὶ οἱ Σπαρτιᾶται ἡγεμόνες ἐν ῾Ελλάδι ἐγεγόνεσαν, ἐκέλευσαν Ἀγησίλαον πορεύεσθαι εἰς Ἀσίαν ἀπαλλάξοντα (ἀπαλλάττω: apartar, librar) τῶν δεινῶν (τὰ δεινά: ‘los peligros’) τοὺς ἐν ᾽Ασίᾳ ῞Ελληνας. Ἀγησίλαος δὲ παρεσκευάκει θυσίαν ἐν Αὐλίδι, ἔνθαπερ λέγουσι καὶ Ἀγαμέμνονα, ὅτε ἐπὶ Τροίαν ἐστράτευε, τεθυκέναι (< θύω). ῾Ιππεῖς δ’ ὅμως τῶν Βοιωτῶν τὰ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ ἱερὰ διερρίφεσαν (< διαρρίπτω. ρίπτω : βάλλω) καὶ τοὺς στρατιώτας τοῦ Ἀγησιλάου ἐδεδιώχεσαν (< διώκω).

Reconstrucción histórica de cómo habría sido Agesilao II de Esparta
Ἀγησίλαος*

Ἀγησίλαος δὲ τοῖς βοιωτάρχοις (: ταῖς τῆς Βοιωτίας ἀρχαῖς) ἐμήνυσεν (<μηνύω: 'anunciar')· «᾽Εγώ τε καὶ οἱ ἐμοὶ στρατιῶται οἰόμεθα οὐδὲν κακὸν ὑμῖν πεπραχέναι. ῾Υμεῖς δ’ ὅμως τὰ ἱερά τε ἐκ τοῦ βωμοῦ διερρίφατε καὶ δεδιώχατε τοὺς μέλλοντας θύσειν. ᾽Επεὶ οὖν ταῦτα πεπράχατε, τοὺς θεοὺς πολεμίους ἕξετε ». Εὐθὺς δὲ μετὰ τοῦτο ᾤχετο (< οἴχομαι = ἀπέρχομαι) εἰς ῎Εφεσον.

*Agesilao II, rey de Esparta (388-358 a.C.)