Blackie, Colloquia Graeca. XVIII: Los participios

― οὐκ ἀνέχομαι οὕτω διαβαλλόμενος.
* ἀνέχω Μ. Soportar
*διαβάλλω A. Denigrar, desacreditar, acusar falazmente, calumniar

― ἀμέλει· ἀμέλει· οἶδα τὸ ἀνθρωπάριον· χαίρει ἀεὶ βλασφημῶν κατὰ τῶν κρεισσόνων. ποία τις ἦν ἡ βλασφημία;

― ἐτύγχανον ἐγὼ ἐπαινῶν τινὰ τῶν δυνατῶν, ἄνδρα πλούσιον καὶ εὔφρονα καὶ σώφρονα ἐν Μαγκειτρίῳ* (Manchester)· ὁ δὲ εὐθὺς ἤρξατο διαβάλλων ὁλοσχερῶς (↔ ἀκριβῶς) ἅπασαν τήν τε ἀριστοκρατίαν καὶ πλουτοκρατίαν τὴν ἐν τῇ πόλει.

― φαίνεται διάβολος ὤν, καὶ ὡς ἀληθῶς συγγενὴς τοῦ Κακοδαίμονος, τοῦ Διαβόλου.

― καὶ διετέλει ἐπηρεάζων (: ἀπειλῶν, ὁ λέγει τις ὑπισχνούμενος κακόν τι δώσειν), ὡς ἐμοῦ παρασίτου ὄντος καὶ ἀκολούθου τῆς βδελυκτῆς (βδελυκτός 3) τῶν ὀλιγαρχῶν αἱρέσεως· πρὸς δὲ τούτοις τὰ τοιαῦτα λοιδορήματα ἐποίησε τυπωθῆναι ἐν ταῖς ἐφημερίσι.

ὁ ἄνθρωπος ἀναγιγνώσκει τὴν ἐφημερίδα

― τοὺς τοιούτους ἀνθρώπους ἐχρῆν μαστίξαι· ὅμως, τὸ πρότερον λεχθέν ‘ἀμέλει’. δηλός ἐστι νικήσας τὴν ὀργὴν ὁ λέγων ‘ἀμέλει’.

― δυνατὰ λέγεις· ὅμως σύνοιδα ἐμαυτῷ τὴν τῶν Κυαικέρων* (Quaker) ἀπάθειαν οὐκ ἐπαγγελλόμενος.
* ἐπαγγέλλω M. Profesar, hacer profesión de + acc.

― ἀμέλει· ἀμέλει· τρῖς νικηφόρος ὁ νικήσας τὴν ὀργήν. βραχεῖα μανία ἡ ὀργή.

βραχεῖα μανία ἡ ὀργή.

 

ΤΕΛΟΣ

Blackie, Colloquia Graeca. XVII: La voz media

― οὐ τῶν τυχόντων (: τῶν ἰδιώτων, τῶν ἀγράμματων) κατέλαβέ με (: οὐκ ἐγένετο μοι) ἔχειν διδασκάλους τῆς σοφίας, τὰ νῦν δὲ δικαίως αὐτὸς σοφίζομαι.

― ἐδεξάμην τὴν βίβλον ἣν σὺ ἐδέξω παρὰ τοῦ ἀνεψιοῦ (ἀνεψιός: ὁ υἱὸς τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸς ἢ τῆς μητρός), καὶ ἀναγνώσομαι αὐτὴν πάσῃ σπουδῇ.
 

― οὗτος ὁ νεανίας τρέχει δεινῶς· βλάψεται.

οὗτος ὁ νεανίας τρέχει δεινῶς

― οὐ φοβοῦμαι. ἀσφαλὴς ἐστὶ τοῖς ποσίν.

― οὗτος ὁ νεανίας ταλαιπώρως κυπτάζει εἰς τὰς βίβλους· τρίψεται ὑπερτρυφῶν ἐν τῇ ἀναγνώσει.
― μὴ χαλέπαινε· βαθμηδὸν ἀκμάζει πάντα. τὰ μικρότατα σπέρματα, ἀρξάμενα ἀπὸ τοῦ ἠρινοῦ (= ἐαρινός) χρόνου, πρὸ τῆς ὀπώρας γενήσεται φυτὰ μεγάλα.
― οὑτοσὶ πλήρεσιν ἀνάγεται τοῖς ἱστίοις, ἡμεῖς δὲ οὐχ ἡττησόμεθα.

βαθμηδὸν ἀκμάζει τὸ ῥόδον

ὁ νεανίας κυπτάζει εἰς τὰς βίβλους

ἡ ναῦς πλήρεσιν ἀνάγεται τοῖς ἱστίοις

― σήμερον λαμπρῷ χρώμεθα τῷ οὐρανῷ.
― αὔριον δὲ ὕσει ὁ θεός.
― ὤ τάλας ἐγώ· οὐδὲν διαγίγνεται μένον ἐν τῷ οὐρανῷ τῷ κατὰ τὴν Καληδονίαν (Scotland)*.
― ἀληθῆ λέγεις· μόνον τὸ τῶν Καληδονίων* ἦθος σεμνύνεται ἐπὶ τῷ ἄγαν σταθερῷ (< στῆναι; v.gr. ἡ σταθερή sc. γῆ) καὶ ἀμεταβόλῳ· κρατερὸν τὸ Καληδόνιον ἦθος ὡς ὁ γρανιτόλιθος, ὁ ἐν Ἀβερδονίᾳ* (Aberdeen).
― χάριν οἶδα τῷ Θεῷ· αὐτὸς ἀλαζονεύομαι (< ἀλαζών) τῆσδε τῆς ἐπιμόνου κράσεως (κρᾶσις ἡ) οὐ σπανίως (οὐ σπανίως : πολλάκις ) μεταλαμβάνεσθαι (: μετέχειν).
― δικαίως γε· ἐγγυᾶται τὴν κατόρθωσιν ἡ ἐπιμονή. ἔρρωσο.

ὕει ὁ θεός ↔ λαμπρῷ χρώμεθα τῷ οὐρανῷ