Morice, Easy Greek Stories. 181. Una vejez en forma (2/2)

     ἀκουσάντες δὲ τὰ περὶ τοῦ γέροντος, βραχὺ μέν τι πάντες ἐ-σιώπησαν (σιωπάω· οὐδὲν λέγω) θαυμάζοντες, μετὰ δὲ ταῦτα ἄλλος τις Βοιωτὸς βουλόμενος ἐκεῖνον ὑπερ-βάλλειν (· πρότερον ἐκείνου εἶναι, ὑπερέχειν) ἔ-λεξε (· εἶπε) τοιάδε.

     «ἀλλ’, ὦ φίλτατε, ὁμολογῶ ὅτι ἐκεῖνα, ἃ σὺ εἴρηκας (< λέγω· εἴρηκα perf.), ἄξιά ἐστι θαυμάζεσθαι.

     οὐ μὴν ἀλλὰ (· οὕτως οὐκ ἔχει, ἀλλὰ) τόδε μοι δοκεῖ εἶναι θαυμασιώτερον, ὃ περὶ τοῦ ἐμοῦ πατρὸς ἔχω (· δύναμαι) ὑμῖν εἰπεῖν.

     καὶ γὰρ ἐκεῖνος, ὅσον χρόνον ἔ-ζη, ἐ-βάδιζέ τε ἀεὶ ἄνευ βακτηρίας, καὶ τὰ ἄλλα πάνπα ἐ-ποίει, ὅσα περὶ τοῦ γέροντος τοῦ Θηβαίου ὑπὸ σοῦ ἤδη εἴρηται.

     ἦν δὲ ἄν ἤδη ἐκεῖνος ἑκατὸν (C) μάλιστα (Lat. fere, circa) ἐτῶν, εἰ ἔτι ἔ-ζη (cfr.: ἐδίδουν ἂν, εἴ τι εἶχον : Lat. darem, si haberem). 

     ἀλλὰ τεσσαράκοντα (XL) ἔτη ἐστὶν, ἐξ οὗ τέ-θνηκεν!

[λόγος ἐστί Βοιωτίους εἶναι ἀπαιδεύτους καὶ μωρούς...]

Morice, Easy Greek Stories. 180. Una vejez en forma (1/2)

     Βοιωτοί (ἐκ Βοιωτίας· γῆ ὅμορος τῇ Ἀττικῇ) τινες ἔ-τυχόν ποτε δια-λεγόμενοι περὶ τοῦ γήρως, ὡς οὐχ ὁμοίως πᾶσιν ἐπ-έρχεται, ἀλλ’ οἱ μὲν κατα-γηράσκουσιν ἤδη πρὶν πεντήκοντα (L) ἐτῶν εἶναι, οἱ δὲ αὖ, ἑξήκοντα (LX), καὶ ἑβδομήκοντα (LXX) ἔτη τελέσαντες, δοκοῦσιν (· φαίνονται) ἔτι ἡλικίαν ἔχειν (· ἐν ἀκμῇ εἶναι).

     τεκμήριον (· σημεῖον) δὲ τούτων τις ἀπ-έ-δειξε, φάσκων αὐτὸς ἑ-ορακέναι (< ὁράω) γέροντά τινα Θηβαῖον, ἔχοντα τὴν τοῦ σώματος ῥώμην (ῥώμη· σθένος, ἀλκή) τοσαύτην, ὥστε ἐνενήκοντα (XC) ἐτῶν ὢν ἐ-δύνατο πολλὰ στάδια ἄνευ βακτηρίας βαδίζειν.

ὁ γέρων βαδίζει βοηθείᾳ βακτερίας 

     «πρὸς δὲ τούτοις,» ἔ-φη, «ὁπότε ἐς συμπόσιόν τι παρα-καλοῖτο, ὑστέρει οὐδενὸς τῶν νεωτέρων τῇ τοῦ δείπνου τέρψει (· πρότερος ἦν, ὑπέρειχε τῶν νεωτέρων τῇ τοῦ δείπνου ἡδονῇ = ἐτέρπετο, ἥδετο τῷ δείπνῳ μᾶλλον ἢ οἱ νεώτεροι).

     εἰ δὲ καὶ πολὺν οἶνον πιὼν τύχοι, οὐδὲν κακὸν ἔ-πασχεν, ἀλλὰ, μεθυσθέντων τῶν ἄλλων, νήφων μόνος οἴκαδε ἀπ-ῄει (ἀπ-έρχομαι)».

μεθύει ↔ νήφει 

Un anciano optimista (Carmina anacreontea XI)

Λέγουσιν αἱ γυναῖκες·

«Ἀνάκρεον, γέρων εἶ
λαβὼν ἔσοπτρον ἄθρει (· βλέπει)
κόμας μὲν οὐκέτ' οὔσας,
ψιλὸν (ψιλός· γυμνός) δέ σευ (· σου) μέτωπον». 

ἐγὼ δὲ τὰς κόμας μέν,
εἴτ' εἰσὶν εἴτ' ἀπῆλθον,
οὐκ οἶδα, τοῦτο δ' οἶδα
ὡς τῷ γέροντι μᾶλλον
πρέπει τὸ τερπνὰ (· ἡδέα) παίζειν,
ὅσῳ πέλας (· ἐγγύς) τὰ Μοίρης (Μοῖρα: ἡ εἱμαρμένη, θάνατος).