lunes, 13 de agosto de 2018

El cántico de las creaturas (cfr Dn 3, 56-90)

Εὐλογεῖτε, ἄγγελοι κυρίου, τὸν κύριον.
Εὐλογεῖτε, οὐρανοί, τὸν κύριον.
Εὐλογεῖτε, ἥλιος καὶ σελήνη, τὸν κύριον.
Εὐλογεῖτε, δρόσοι (lat. rores) καὶ νιφετοί (
νιφετός: χιών), τὸν κύριον.

Εὐλογεῖτε, ἀστραπαὶ (lat. fulgures) καὶ νεφέλαι, τὸν κύριον.

Resultado de imagen de paisaje natural



Εὐλογείτω, ἡ γῆ, τὸν κύριον.
Εὐλογεῖτε, πηγαὶ, τὸν κύριον.
Εὐλογεῖτε, θάλασσαι καὶ ποταμοί, τὸν κύριον.
Εὐλογεῖτε, τετράποδα καὶ θηρία τῆς γῆς, τὸν κύριον.
Εὐλογεῖτε, υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, τὸν κύριον.
Εὐλογεῖτε, δοῦλοι κυρίου, τὸν κύριον.


martes, 7 de agosto de 2018

La función educativa de los mitos (cfr Str.1.2.8)

     Πάλαι τοὺς μύθους ἀπεδέχοντο οὐχ οἱ ποιηταὶ μόνον ἀλλὰ καὶ αἱ πόλεις καὶ οἱ νομοθέται τοῦ χρησίμου χάριν· φιλ-ειδήμων (φίλος + εἰδέναι < οἶδα) γὰρ ὁ ἄνθρωπος φύσει, προοίμιον (· ἀρχή) δὲ τῆς παιδείας οἱ μῦθοι.

     Ἀπὸ γὰρ τῶν μύθων ἄρχεται τὰ παιδία μανθάνειν. Ὁ γὰρ μῦθος καινολογία (καινός· νέος) ἐστιν· ἡδὺ δὲ τὸ καινόν, τὸ δὲ ἡδὺ προπρέπει εἰς μάθησιν. Εἰ δὲ ἐν τοῖς μύθοις καὶ τὸ τερατῶδες (τερατώδη· παράδοξα) καὶ τὸ θαυμαστόν ἐστι, αὔξεται ἡ ἡδονή, ἣ ἐστι τοῦ μανθάνειν φίλτρον (φίλητρον < φιλέω: lat. amoris illecebra).

Resultado de imagen de Hércules
προοίμιον τῆς παιδείας οἱ μῦθοι.




     Πάντες δὲ οἱ ἰδιῶται καὶ οἱ ἀπαίδευτοι παῖδές εἰσι καὶ ἥδονται τοῖς μύθοις. Ἐπεὶ δὲ οὐ μόνον ἡδὺ ἀλλὰ καὶ φοβερὸν τὸ τερατῶδες, ἀμφοτέρων τῶν εἰδῶν (εἶδος· γένος) ἔστι χρεία πρὸς τε τοὺς παῖδας καὶ τοὺς ἐν ἡλικίᾳ· τοῖς τε γὰρ παισὶ προσφέρομεν (· ἐξηγούμεθα) τοὺς ἡδεῖς μύθους εἰς προτροπήν (lat. exhortatio), εἰς ἀποτροπὴν (lat. devitatio) δὲ τοὺς φοβερούς [μύθους]. Καὶ οἱ πολῖται εἰς μὲν προτροπὴν ἄγονται τοῖς ἡδέσι μύθοις, οἷον Ἡρακλέους ἄθλεσι ἢ Θησέως· εἰς ἀποτροπὴν δὲ τοῖς φοβεροῖς [μύθους], οἷον κολάσεσι παρὰ θεῶν καὶ φόβοις καὶ ἀπειλαῖς (ἀπειλή· ὁ λέγει τις ὑπισχνούμενος κακόν τι δώσειν).

viernes, 27 de julio de 2018

Un anciano optimista (Carmina anacreontea XI)

Λέγουσιν αἱ γυναῖκες·

«Ἀνάκρεον, γέρων εἶ
λαβὼν ἔσοπτρον ἄθρει (· βλέπει)
κόμας μὲν οὐκέτ' οὔσας,
ψιλὸν (ψιλός· γυμνός) δέ σευ (· σου) μέτωπον». 


Resultado de imagen de anciano ante el espejo

ἐγὼ δὲ τὰς κόμας μέν,
εἴτ' εἰσὶν εἴτ' ἀπῆλθον,
οὐκ οἶδα, τοῦτο δ' οἶδα
ὡς τῷ γέροντι μᾶλλον
πρέπει τὸ τερπνὰ (· ἡδέα) παίζειν,
ὅσῳ πέλας (· ἐγγύς) τὰ Μοίρης (Μοῖρα: ἡ εἱμαρμένη, θάνατος).

lunes, 9 de julio de 2018

¿Por qué las rosas son rojas? La sangre de Afrodita

     Ὁ τὸ κάλλος τοῦ ῥόδου θαυμάζων τὴν τῆς Ἀφροδίτης λογιζέσθω πληγήν. Ἤρα μὲν γὰρ ἡ θεὸς τοῦ Ἀδώνιδος, ἤρα δὲ καὶ ὁ Ἄρης αὐτῆς.

     Ζηλοτυπῶν οὖν Ἄρης ἀνεῖλε (ἀναιρέω· ἀποκτείνω) τὸν Ἄδωνιν, λύσιν ἔρωτος τὸν Ἀδώνιδος θάνατον ἡγούμενος. 

Luca Giordano, La muerte de Adonis. (Public Domain)

     Μαθοῦσα δὲ τὸ ποιηθὲν ἡ θεὸς ἀμύνειν ἠπείγετο (ἐπείγω· σπουδάζω), καὶ κατὰ σπουδὴν ἐμβαλοῦσα τῷ ρόδῳ, ἀ-σάνδαλος οὖσα, ταῖς ἀκάνθαις τοῦ ῥόδου τὸ ταρσὸν τοῦ ποδὸς περιπείρεται (περιπείρω· περικεντέω), καὶ λευκὸν τὸ ῥόδον πρότερον ὂν, τοῦ ἰχῶρος (ὁ ἰχώρ· ἡ αἷμα τῶν θεῶν) τῆς Ἀφροδίτης ἀπορρύεντος, εἰς ἣν νῦν ὁρᾶται τὴν χρόαν μετέβαλε, καὶ ἔρευθος καὶ εὐωδία αὐτῷ ἔκτοτε (· ἐκ τότε) προσεγένετο.

Resultado de imagen de planta del pie
τὸ ταρσὸν τοῦ ποδὸς


lunes, 2 de julio de 2018

Hiperbórea

     Οἱ Ὑπερβόρειοι ᾤκουν (οἰκέω) νῆσον ἐν τοῖς ἀντι-πέρας τῆς Κελτικῆς τόποις κατὰ τὸν ὠκεανὸν (ὠκεανός · ποταμὸς ὃς περιρρεῖ κύκλῳ ὅλην τὴν γήν), παραπλησίαν τῇ Σικελίᾳ.

     Ἡ μὲν νῆσος εὔγειος (εὖ + γῆ) ἦν καὶ πάμ-φορος καὶ διττοὺς κατ’ ἐνιαυτὸν ἔφερε καρπούς, οἱ δὲ οἰκηταὶ μακάριοι καὶ ὄλβιοι ἦσαν.

Mapa de Abraham Ortelius, Ámsterdam 1597 (Public Domain)


     Οἱ μὲν Ὑπερβόρειοι τῶν θεῶν μάλιστα τὸν Ἀπόλλω ἐ-σέβοντο καὶ καθ’ ἡμέραν ἐλάτρευον ᾠδαῖς καὶ ὕμνοις, τοῦ δὲ θεοῦ ἐν τῇ νήσῳ ναὸς ἦν ἀξιόλογος (lat. laude dignus). Οἱ πλεῖστοι τῶν Ὑπερβορείων κιθαρισταὶ ἦσαν καὶ ἐν τῷ ναῷ συνεχῶς ἐκιθάριζον καὶ ὕμνους ᾖδον (ᾄδω) τῷ θεῷ.

Archivo:Belvedere Apollo Pio-Clementino Inv1015.jpg


     Λέγουσιν οἱ παλαιοὶ μυθογράφοι ὅτι ὁ θεὸς πολλάκις ἐνετύγχανε τοῖς Ὑπερβορείοις καὶ ἐχόρευε καὶ ἐκιθάριζε συνεχῶς ἀπὸ σ-ημερίας (ἱσημηρία: aequinoctium) ἐαρινῆς μέχρι τῆς μετοπωρινῆς ἰσημερίας.

lunes, 18 de junio de 2018

Anacreontea, 19: πάντα πίνει

     Ἀνακρέων, λυρικὸς, «συμποσίων ἐρέθισμα», Τήϊος ἦν τὸ γένος, ἐγένετο περὶ τὸ ἔτος 570. ἐτελεύτησε περὶ τὸ ἔτος 500 πρὸ Χριστοῦ γενετῆς. ἔγραψε μέλη, ἐλεγεῖα, ἰάμβους, ἐπιγράμματα.
     cfr Bibliotheca Augustana.

Anacreon Louvre.jpg
Ἀνακρέων (Fuente: Wikipedia)

     Ἡ γῆ μέλαινα πίνει,
πίνει δὲ δένδρε’ (= δένδρεα· δένδρα) αὖ γῆν (
ἄλλως· δ' αὐτήν),
πίνει θάλασσα δ’ αὔρας (ἄλλως
· ἀναύρους)
ὁ δ’ ἥλιος θάλασσαν,
τὸν δ’ ἥλιον σελήνη.
Τί μοι μάχεσθ’, ἑταῖροι,
καὐτῷ (= καὶ αὐτῷ) θέλοντι πίνειν; 












lunes, 11 de junio de 2018

Sólo tres copas de vino

     Εὔβουλος* ὁ ποιητὴς λέγει ὅτι δεῖ τρεῖς μόνους κρατῆρας προφέρειν τοῖς σώφροσι τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς ἐγκρατέσι. 

κρατήρ


     Καὶ ὁ μὲν πρῶτος κρατὴρ τῆς ὑγιείας ἕνεκά ἐστιν, 

ὁ δὲ δεύτερος τῆς ἡδονῆς καὶ τοῦ ἔρωτος, 

ὁ δὲ τρίτος τοῦ ὕπνου. 

     Καὶ οἱ σοφοὶ τούτους μὲν ἡδέως ἐκπίνουσιν, εὐθὺς δὲ οἴκαδε βαδίζουσιν. 




     Οἱ δὲ καὶ τέταρτον κρατῆρα πίνοντες, πολλάκις ὑβρίζουσι τοὺς συνδείπνους. 

     Εἰ δὲ τις καὶ πέμπτον πίνει, ἀνακράζειν μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἄρχεται.

     Οἱ δὲ καὶ ἕκτον κρατῆρα πίνουσι, πολλάκις κωμάζουσιν (cfr κῶμος: lat. comissatio).

     Οἱ δὲ καὶ ἕβδομον πινόντες, ἔστιν ὅτε  (· ἐνίοτε) καὶ τύπτονται ἀλλήλους. 

     Ὁ δὲ ὄγδοος κρατήρ —λέγει ὁ ποιητής—  ἐνίοτε αἴτιόν ἐστι ἀδικιῶν τε καὶ εἰσαγγελιῶν (εἰσαγγέλλω: ἄγω ἐπὶ τοὺς δικαστάς) καὶ κρίσεων·

     τέλος ὁ ἔνατος καὶ ὁ δέκατος κρατὴρ εἰς μανίαν ἄγουσιν.



     *Εὔβουλος, Κήττιος (
Κῆττοι: δῆμος τῆς Λεοντίδος), Ἀθηναῖος, υἱὸς Εὐφράνορος, κωμικός. ἐδίδαξε δράματα ρ’δ’ (104). ἦν δὲ κατὰ τὴν ρ’α’ (101) Ὀλυμπιάδα (376-373 BCE), μεθόριος τῆς μέσης κωμῳδίας καὶ τῆς παλαιᾶς (cfr Suda).